Od 17 lipca dzięki Aurora Films na ekranach polskich kin możemy oglądać najnowszy film włoskiego reżysera Gabriele Muccino O czym sobie nie mówimy, twórcy takich dzieł jak W pogoni za szczęściem (2006) czy Pamiętaj mnie (2010). Fabuła oparta jest na powieści Siracusa autorstwa Delii Ephron. Najnowsze dzieło Muccino skupia się na nieoczywistych relacjach, które tylko z pozoru wyglądają zupełnie inaczej, niż są w rzeczywistości. Dwa, na pierwszy rzut oka szczęśliwe, małżeństwa wyjeżdżają do Maroka, by zmierzyć się z problemami swoich związków, lękami i wzajemnymi frustracjami.
Carlo i Elisa to ludzie sukcesu oraz intelektualiści. Ona jest dziennikarką piszącą dla międzynarodowych magazynów, on – pisarzem i wykładowcą filozofii. Razem ze swoimi przyjaciółmi, Anną i Paolo, oraz ich córką Vittorią wyruszają do Tangeru, by wyrwać się z codziennej rutyny i marazmu. Carlo sprawia wrażenie spełnionego, szczęśliwego męża i partnera, Elisa natomiast wydaje się spokojna i marzy o dziecku. Wkrótce okazuje się jednak, że z tej podróży nie wrócą już tacy sami. Od pierwszych minut filmu wyczuwalne jest narastające między bohaterami napięcie. W powietrzu czuć nadchodzący kryzys i wiadomo, że zderzenia z rzeczywistością, niczym katastrofy Titanica z górą lodową nie da się już uniknąć. Mimo to bohaterowie, jak często bywa w życiu, za wszelką cenę próbują ratować swój związek, oszukując siebie nawzajem, co jedynie pogłębia istniejące problemy. W poszukiwaniu utraconej bliskości wierzą, że egzotyczna podróż pozwoli naprawić ich relację. Pomysł ten od początku wydaje się jednak skazany na porażkę, ponieważ źródło problemów nie tkwi w miejscu, lecz w nich samych, a przede wszystkim w Carlo.
Nie tylko oni prowadzą grę pozorów. Nadopiekuńcza i znerwicowana Anna doprowadza do szału zarówno męża, jak i córkę. Z kolei trzynastoletnia Vittoria, zbuntowana i niezwykle bystra nastolatka, nie potrafi porozumieć się z nikim poza Carlo, całą swoją frustrację kierując przede wszystkim wobec matki. Fasada szczęścia szybko zaczyna się kruszyć. Wyjazd, który miał stać się symbolicznym poszukiwaniem utraconej harmonii, zamienia się w koszmar za sprawą splotu niefortunnych wydarzeń, a skrywane od lat sekrety w końcu wychodzą na jaw, uderzając ze zdwojoną siłą. O czym sobie nie mówimy to film opowiadający historię, którą kino przedstawiało już wielokrotnie. Miłość, zaufanie, wypalenie w związku, zdrada czy brak wzajemnego zrozumienia to motywy dobrze znane widzom. Nie oznacza to jednak, że jest to produkcja niewarta uwagi. Wręcz przeciwnie. Gabriele Muccino w niezwykle uniwersalny sposób portretuje ludzi, którzy pozornie wydają się szczęśliwi, a w rzeczywistości skrywają całą gamę emocji stopniowo wyniszczających ich od środka. Z pozornie drobnych przemilczeń i niewypowiedzianych pragnień powstaje niekończący się splot problemów prowadzących do tragicznych konsekwencji.
To również opowieść o pragnieniach drzemiących głęboko w człowieku, które z czasem zaczynają siać spustoszenie. Bohaterowie, jak w pewnym momencie zauważa Carlo stają się swoistymi kamikaze, pędzącymi przed siebie bez oglądania się na innych i bez refleksji nad konsekwencjami własnych decyzji. Piękne krajobrazy Maroka stanowią wyraźny kontrast wobec tego, co rozgrywa się w psychice bohaterów. Spirala kłamstw, napięcie i wzajemne pretensje stają się codziennością, a chwile pozornego spokoju trwają zaledwie moment. Film znakomicie pokazuje, że zmiana miejsca nie jest rozwiązaniem problemów wynikających z braku komunikacji, milczenia i skrywanych tajemnic.
Najnowsze dzieło Gabriele Muccino to wartościowe kino skłaniające do refleksji. Być może nie jest to film odkrywczy ani szczególnie oryginalny, ale z pewnością pozostawia widza z wieloma pytaniami i stwarza przestrzeń do dyskusji. Choć porównanie może wydawać się nieoczywiste, to na fali popularności programu Love Is Blind śledzenie losów dwóch par poszukujących stabilizacji podczas wspólnego wyjazdu do Maroka angażuje niemal z podobną intensywnością. To emocjonalny seans, który przypomina, że przed własnymi problemami nie da się uciec – nawet na drugi koniec świata.
