Przeszłość, która zawsze Cię dogoni – Zwierzę ofiarne – Henrik Fexeus

Bardzo często mówimy, że czegoś nie pamiętamy z okresu dzieciństwa. Śmiesznych sytuacji, powiedzonek, pierwszych bijatyk, stawiania na swoim, pobytu w przedszkolu. Lecz czasami wystarczy jakiś „zapalnik” w postaci piosenki, zapachu, miejsca i wspomnienia lub ich urywki wyglądają nieśmiało na światło dzienne. A co, jeżeli niepamięć to nasz mechanizm obronny? Mechanizm, który pozwala nam normlanie funkcjonować w dorosłym życiu. Wyparcie przeżytych sytuacji zabezpiecza nas przez totalną rozsypką. O tym jest Zwierzę ofiarne Henrika Fexeusa.

Fabuła koncentruje się wokół Davida, mężczyzny dotkniętego luką w pamięci obejmującą pierwsze lata jego życia. Ten brak staje się czymś więcej niż tylko zagadką – jest pęknięciem w tożsamości bohatera, które z czasem zaczyna się niebezpiecznie poszerzać. Gdy na jego drodze pojawia się kobieta twierdząca, że zna prawdę o jego przeszłości, uruchamia to ciąg zdarzeń, które szybko wymykają się spod kontroli.

Fexeus bardzo świadomie prowadzi narrację, stopniowo odsłaniając kolejne warstwy historii. Początkowo wszystko sprawia wrażenie klasycznego thrillera o zaginięciu i tajemnicy z przeszłości, jednak z każdym rozdziałem opowieść nabiera bardziej psychologicznego i momentami wręcz dusznego charakteru. Autor, jako ekspert w dziedzinie komunikacji i manipulacji, wykorzystuje swoją wiedzę, by stworzyć fabułę opartą nie tylko na wydarzeniach, ale przede wszystkim na ludzkiej percepcji i jej zawodności

Główny bohater został skonstruowany jako postać krucha psychicznie, niepewna, momentami wręcz zagubiona. Nie jest typowym bohaterem thrillera – nie dominuje nad sytuacją, lecz raczej próbuje ją zrozumieć. To sprawia, że czytelnik łatwo poddaje się jego perspektywie i razem z nim zaczyna kwestionować rzeczywistość. Relacje między postaciami są pełne napięcia i niedopowiedzeń, a granica między prawdą a manipulacją stale się zaciera. Jego relacje z innymi, zwłaszcza z Florence, nie są jednoznaczne, co dodatkowo wzmacnia poczucie niepewności. Czytelnik nieustannie zastanawia się, komu można zaufać, a komu nie – i to właśnie ta niejednoznaczność jest jednym z największych atutów książki.

Na uwagę zasługuje także sposób, w jaki autor operuje napięciem. Nie znajdziemy tu ciągłej akcji i spektakularnych zwrotów co kilka stron. Zamiast tego Fexeus buduje atmosferę stopniowo – poprzez drobne szczegóły, niedopowiedzenia i pozornie nieistotne elementy, które z czasem zaczynają układać się w niepokojącą całość. To thriller, który wymaga skupienia, ale odwdzięcza się głębią i konsekwencją konstrukcji. Jednak momentami tempo może wydawać się nierówne – początek jest dość powolny i wymaga cierpliwości, jednak w drugiej połowie historia zdecydowanie przyspiesza, wciągając czytelnika bez reszty. To właśnie wtedy wszystkie wcześniej rozrzucone elementy zaczynają nabierać sensu, a napięcie osiąga swój kulminacyjny punkt.

Na szczególną uwagę zasługuje okładka książki, która doskonale oddaje charakter całej historii. Utrzymana w chłodnej, stonowanej kolorystyce, z czerwonymi literami przyciąga wzrok swoją prostotą, ale jednocześnie wywołuje niepokój. Centralnym elementem jest tajemniczy dom, jak się później dowiadujemy, ze snów głównego bohatera. A wszystko znajduje się w kształcie głowy i przedramion mężczyzny. Czy okładka ma wskazać, że ten tajemniczy dom pochodzi z pamięci bohatera? Czy zamysł okładki mówi o tym, że przeszłość, mimo, że zatajona pozostaje z nami na zawsze?

Zwierzę ofiarne to thriller wymagający skupienia, ale jednocześnie niezwykle satysfakcjonujący. To opowieść o utracie kontroli, o poszukiwaniu prawdy i o tym, jak cienka bywa granica między ofiarą a sprawcą. Książka nie daje łatwych odpowiedzi, ale pozostawia czytelnika z niepokojem, który długo nie znika.

Wydawnictwo: Czarna Owca