Magdalena Kurek

Absolwentka dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Uniwersytecie Gdańskim. Zgodnie z sentencją Verba volant, scripta manent (słowa ulatują, pismo zostaje) pracuje nad rozprawą doktorską poświęconą interpretacji muzyki w prasie lat ’70 i ‘80. Jej zainteresowania obejmują literaturę i sztukę, ale główna pasja związana jest z tempem 33 obrotów na minutę (mowa oczywiście o muzyce płynącej z płyt winylowych).

Artykuły tego autora:


0

Poznaj i zaakceptuj siebie – Patrycja Juszkat – “Dobre myśli. Karty afirmacyjne dla dziewczynek i chłopców” [recenzja]

Wydawnictwo Zysk i s-ka oddaje jesienią do naszych rąk nie tylko książki. Kolorowe pudełeczko sugerujące, że w środku znajdują się antystresowe kolorowanki, nie ma jednak z nimi nic wspólnego. We wnętrzu bowiem znajdziemy instrukcję, karty afirmacyjne oraz naklejki, na których możemy dodać własne dobre myśli. Teoretycznie skierowane są do dzieci – zarówno dziewczynek (edycja różowa), jak i chłopców (edycja niebieska), choć tak naprawdę niejednokrotnie przydałyby się nam, dorosłym, często niepewnym własnej wartości. Dom rodzinny i wszystko to, czego nauczyli nas rodzice, to bagaż, który niesiemy ze sobą przez całe życie. Niektórym on ciąży i chętnie by się go pozbyli, inni wręcz przeciwnie – zgromadzili w nim niezbędne wyposażenie do dalszej wędrówki. Jedno jest pewne, determinuje on nasze przyszłe życie. Dlatego też tak ważne jest, by od najmłodszych lat kształtować u dzieci pozytywne postawy, umiejętność panowania nad emocjami czy wiarę we własne możliwości. Drodzy rodzice – teraz z pomocą przychodzą Wam Dobre myśli.

swiat płonie 0

Punkty zwrotne – Matthew Tyrmand – “Patrzeć, jak świat płonie” [recenzja]

Arenie politycznej blisko do desek teatralnych. Zawsze można liczyć na zaskakujący, niebanalny repertuar czy trzymające w napięciu zwroty akcji. Czasem króluje na niej dramat, innym razem komedia. Do tej pory przyzwyczailiśmy się, że aktorzy przeważnie pozostawali ci sami. Jednak w przeciągu ostatnich dwóch lat nastał czas zmian. Czy ta zamiana bohaterów politycznych wyszła nam na lepsze? O tym w właśnie na łamach „Do Rzeczy” w cyklu „Zły Tyrmand” rozmawiają nieodrodny syn swojego ojca Matthew Tyrmand oraz Marcin Makowski dziennikarz i publicysta. Czy świat rzeczywiście płonie jak na okładce książki? To trudne pytanie, ale bezsprzecznie publikacja jest jedną z ciekawszych pozycji politycznych tej jesieni.

nigdzie 0

Szukając swojego miejsca – Stefanie Zweig – “Nigdzie w Afryce” [recenzja]

Holocaust. Nazistowski terror. Dramat żydowskiej rodziny. Los emigrantów. Tęsknota. Rezygnacja z dotychczasowego życia. Trudy dnia codziennego. Marzenia i wiara silniejsza niż strach. To główne wątki autobiograficznej powieści Stefanie Zweig – Nigdzie w Afryce. Czytelnikom historia może być już znana z filmu Pożegnać Afrykę w reżyserii Caroline Link. Został on nawet uhonorowany Oscarem dla najlepszego, nieanglojęzycznego filmu. Zarówno film, jak i w szczególności powieść, można polecić każdemu. Obraz jednak jest jedynie fragmentem tej opowieści. Jeśli więc chcecie poznać całą historię rodziny, to sięgnijcie do książki, której nakład właśnie został wznowiony.

kosowski 0

Gringo w Ameryce Południowej – Tony Kososki – “Widzieć więcej” [recenzja]

Pierwszą swoją podróż opisał, by każdy, kto po nią sięgnie, zaraził się bakcylem podróżowania. Jej celem było poderwanie nas z kanap i skłonienie do pieszych wędrówek, nawet tych niedalekich, by zobaczyć, jak piękny jest świat wokół nas. W drugiej, zatytułowanej Widzieć więcej, chce pokazać, jak wielką wartość stanowi podróż sama w sobie. Tony Kososki, chłopak z gdańskiej Oruni, zaprasza na niezapomnianą podróż przez Ekwador, Kolumbię i Wenezuelę. Przekonacie się, jak udało mu się spędzić dwa tygodnie na Karaibach za dwadzieścia groszy; dlaczego został aresztowany w Wenezueli; czy Escobar faktycznie jest geniuszem zła; na czym polega grzebanie umarłych według tamtejszych Indian oraz czy Machu Picchu ma konkurencję w postaci Zaginionego Miasta?

0

O dobrej komunikacji – Bogdan de Barbaro i Danuta Kondratowicz – “I jak tu się dogadać?” [recenzja]

Nie trzeba być psychologiem czy psychiatrą, żeby zauważyć, jakim przemianom w ciągu ostatnich kilkunastu lat podlega instytucja rodziny. Rodzina jest „na zakręcie”: zmieniają się cele zakładania rodziny i zasady jej funkcjonowania, w szczególności jej trwałość. To tworzy zderzenie między nadziejami i wyobrażeniami narzeczonych a życiem codziennym małżonków czy partnerów z dziećmi. Samo formalizowanie związku nie jest tak powszechnym wzorcem jak pokolenie temu, a jedna trzecia małżeństw w Polsce kończy się rozwodem. Jedno jest pewne – rodzina się zmienia. Rozwiązania, które zdawały się być skuteczne dekadę temu, nijak mają się do obecnych jej problemów. Dlatego autorzy książki I jak tu się dogadać, Bogdan de Barbaro i Danuta Kondratowicz, stawiają sobie jeden cel: pomóc czytelnikowi rozumieć rodzinę i swoje w niej miejsce.